google plus
FACEBOOK
TWITTER
YOYTUBE
insta

Spektakle dyplomowe III roku 2017/2018

 

Skrawki

Sobowtór Michaela Jacksona poznaje podczas jednej z prowadzonych przez siebie imprez w domu
starców Marilyn Monroe. Bohaterowie wyjeżdżają razem na wyspę sobowtórów, gdzie wraz z
innymi pragną stworzyć swój wymarzony spektakl. To właśnie Skrawki, których inspiracją jest film
Harmony Korine pt. Mister Lonely.
Zajmujemy się wieloma rzeczami. Czasami występujemy sami dla siebie, czasami wyjeżdżamy i
występujemy dla innych. I budujemy wielką scenę, na której będziemy występować każdej nocy i
będzie to tylko dla ludzi takich jak my: sobowtórów. To takie wyjątkowe miejsce. Miejsce, gdzie
każdy jest sławny i nikt się nie starzeje. Miejsce, gdzie stwarzamy się i pracujemy nad sobą. Nie ma
takiego drugiego miejsca na świecie. Wiem, że wszystko to jest iluzją, snem. Muszę dotrwać do
końca. To, co dobre, nie trwa długo. Wiem, że oni wszyscy czegoś szukają. Wszyscy oni podążają za wielkim marzeniem. Każdy z nich chce dla siebie czegoś lepszego Wszyscy oni szukają odpowiedzi. Nie rozumieją tylko, że już ją odnaleźli. Odnaleźli ją w innych. I, jak zawsze, świat poza nami czeka na nas. Czeka cierpliwie, by nas stąd zabrać.
Mr. Lonely

Jeżeli jesteś nikim, a chcesz być kimś, to zacznij być kimś innym.

 

SKRAWKI nie jest klasycznym przedstawieniem teatralnym, z podziałem na akty i sceny,
wystawianym na deskach scenicznych. Widz zostaje zaproszony do domu sobowtórów.
Prowadzony przez Helenę Modrzejewską w świat ludzkich marzeń .

Nad scenariuszem pracowaliśmy korzystając z metody Verbatim
To powstała w londyńskim Royal Court Theatre, spopularyzowana u nas przez moskiewski
Teatr.doc metoda pracy nad spektaklem wzorowana na pracy dokumentalistów filmowych.
Prawdziwi ludzie, autentyczne historie, nieubarwione relacje, żywy język, scenariusz napisany
przez samo życie, częste improwizacje podczas spektaklu – oto założenia „verbatimu”, określanego
też jako dokument sceniczny. Reżyser dostaje temat, wybiera aktorów i dziennikarzy, którzy
opracowują pomysł, zbierają materiały i piszą tekst, opierając się na relacjach ludzi.

 

Reżyseria: Piotr Trojan
Kostiumy/scenografia Irma Tylor
Muzyka: Marcin Janus
Światło: Aleksander Prowaliński

Występują: Agata Ambicka, Marta Jasińska
Małgorzata Jaworska, Jacek Jeznach, Bartłomiej Kania
Angelika Kurowska,Dominika Maciążek, Agnieszka Pasieka
Aleksandra Pustoła, Joanna Róg, Karol Skoczek

 

 

 

Aktor.Work in progress.

Gdy aktorzy, a właściwie świeżo upieczeni adepci sztuki aktorskiej zaczynają się zastanawiać nad Teatrem – wiele się może wydarzyć. Niełatwo bowiem odpowiedzieć na pytanie co przyciąga ludzi do teatru i czego tam szukają. Czy to „tęsknota za czymś wyższym, tęsknota, rzec by można, religijna” czy też zwykłe poszukiwanie rozrywki? 
Nasi bohaterowie, podążając za słowami wielkiego geniusza muzyki, teatru i sztuk wszelakich, istnego Mefistofelesa pośród artystów, Bogusława Schaeffera – przygotowują gruntowną reformę teatru. Poszukują nowych dróg, podążając tymi wytartymi… i sami się gubią, gdzie kończy się scena, a zaczyna rzeczywistość. W natłoku gier, póz i ról gubi się wątek, a konflikty sceniczne przenikają życie prywatne. 
Scenariusz zaadaptowany na podstawie sztuk autora wiedzie nas w bezwstydną, roziskrzoną i krzywdzącą podróż po zakamarkach i obrzeżach teatru, skacząc po konwencjach od kiczu po śmiertelną powagę. Młodzi aktorzy kluczą, by odnaleźć ukojenie swojej tęsknoty za czymś wyższym, tęsknoty, rzec by można, religijnej – a może po prostu chcą nam dostarczyć rozrywki?

scenariusz i reżyseria: Adam Biernacki i Waldemar Obłoza
obsada: Jacek Jeznach, Bartłomiej Kania, Karol Skoczek 
partner spektaklu: Fundacja Aurea Porta

 

 

 

 

 

Dom Bernardy Alby 

Dom kobiet. Matka i pięć córek. Do tego szalona babka i dwie służące. Wszystkim brak miłości,
przyjaźni, wolności, szczęścia, seksu i mężczyzn. Mają za to zablokowane emocje i ukryte
namiętności; doświadczają przemocy, zakłamanej moralności i tyranii matki… Angustias, Magdalena,
Adela, Amelia, Martirio żyją w zaklętym kręgu przesądów i tradycji, które więżą je choć to nie klasztor.
Siostry są prawie jak z Czechowa. Jest tu nawet wieś (choć hiszpańska i sprzed prawie stu lat) i
upalny czas. Jest także fuzja, która w końcu wystrzeli… Ale nie ma mężczyzn. Pan domu i mąż
Bernardy właśnie umarł . Córki myślą o życiu doczesnym w osobie najprzystojniejszego w okolicy
Pepe el Romano. Najstarsza ma za niego wyjść za mąż, średnia darzy go uczuciem, a najmłodsza kocha się z nim potajemnie…

Każda z sióstr podejmuje jakąś próbę walki o siebie. Uciekają od czegoś albo do czegoś. Chcą
znaleźć się jak najdalej od autorytarnego życia zarządzanego przez despotyczną Bernardę.
Przekraczają granice na miarę swojego charakteru i tęsknot. Maksyma życiowa matki „Igła z nitką dla
kobiet. Bat i koń dla mężczyzn.” przestaje właśnie w ich życiu działać. Tak już nie jest i nie będzie!

Czas kobiet zapukał do domu Bernardy Alby.

 

Reżyseria: Renata Dymna

Współpraca: Piotr Hanuszkiewicz

Asystenci reżysera: Anna Matuszczak, Aleksandra Pustoła

Ruch sceniczny: Agnieszka Senderowska

Kostiumy: Elżbieta Malka 

Asystent: Angelika Kurowska 

 

Występują:  

Agata Ambicka, Marta Jasińska, Anna Matuszczak, Małgorzata Jaworska, Angelika Kurowska, Dominika Maciążek, Agnieszka Pasieka, Aleksandra Pustoła, Joanna Róg, Wanda Onyszkiewicz-Gnap

 

 

                                                                                                                       

 

 

                                          

„Macica”
                                                                                                                                         

JEDENAŚCIE kobiet. JEDEN mężczyzna. ONA zachodzi w ciążę. ON…się do tego przyczynia. ONA staje przed problemem…URODZIĆ czy USUNĄĆ? Jak ten problem widzi SPOŁECZEŃSTWO? Jaki wizerunek ciąży przedstawiają współcześnie MEDIA? Jak na niechcianą ciążę patrzą KOBIETY? A jak MĘŻCZYŹNI? Będzie MIŁO, ale i STRASZNIE. ŚMIESZNIE ale i POWAŻNIE. LEWICOWO ale i KATOLICKO.

Twórcy:
Reżyseria: Sebastian Królikowski
Scenografia: Julia Filińska
Kostiumy: Irma Tylor
Światło: Wojciech Faruga
Muzyka: Filip Grycmacher
Ruch sceniczny: Barbara Synak
Asystenci reżysera: Anna Burzyńska, Magdalena Parda

Obsada:
Anna Burzyńska, Magdalena Parda, Aleksandra Rogowska, Joanna Chrząszcz, Jagoda Małyszek, Ewa Pietrzak, Aleksandra Zielińska, Zuzanna Kochanek-Piotrowska, Malwina Woźniak, Natalia Dedo, Marta Goguła, Filip Grycmacher

LICENCJI NA WYSTAWIENIE DRAMATU UŻYCZYŁ ADiT